Posts Tagged ثروتمند

وصیت پیامبر اسلام به علی بن ابیطالب، دروغ در سه جا نيكوست: ميدان جنگ، وعده به زن و اصلاح ميان مردم و همنشينى سه طايفه دل را می ميراند: فرومايگان، توانگران، و زنان

يَا عَلِيُّ ثَلَاثٌ يَحْسُنُ فِيهِنَّ الْكَذِبُ الْمَكِيدَةُ فِي الْحَرْبِ وَ عِدَتُكَ زَوْجَتَكَ وَ الْإِصْلَاحُ بَيْنَ النَّاسِ وَ ثَلَاثَةٌ مُجَالَسَتُهُمْ تُمِيتُ الْقَلْبَ مُجَالَسَةُ الْأَنْذَالِ وَ مُجَالَسَةُ الْأَغْنِيَاءِ وَ الْحَدِيثُ مَعَ النِّسَاء

من لا يحضره الفقيه، شیخ صدوق، جلد چهارم، صفحه سیصد و شصت

يا على: سه مورد است كه دروغ گفتن در آن نيكو است: تدبير در جنگ، و وعده دادن به همسر و زوجه، و اصلاح ميان مردم. و همنشينى سه طايفه دل را می ميراند: همنشينى فرومايگان، و همنشينى توانگران، و گفتگو با زنان.

الخصال أَبِي عَنْ سَعْدٍ عَنْ أَحْمَدَ بْنِ الْحُسَيْنِ بْنِ سَعِيدٍ عَنْ أَبِي الْحُسَيْنِ بْنِ الْحَضْرَمِيِّ عَنْ مُوسَى بْنِ الْقَاسِمِ الْبَجَلِيِّ عَنْ جَمِيلِ بْنِ دَرَّاجٍ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ سَعِيدٍعَنِ الْمُحَارِبِيِّ عَنْ جَعْفَرِ بْنِ مُحَمَّدٍ عَنْ أَبِيهِ عَنْ آبَائِهِ عَنْ عَلِيٍّ ع قَالَ قَالَ النَّبِيُّ ص ثَلَاثٌ يَحْسُنُ فِيهِنَّ الْكَذِبُ الْمَكِيدَةُ فِي الْحَرْبِ وَ عِدَتُكَ زَوْجَتَكَ‏ وَ الْإِصْلَاحُ بَيْنَ النَّاسِ وَ قَالَ ثَلَاثٌ يَقْبُحُ فِيهِنَّ الصِّدْقُ النَّمِيمَةُ وَ إِخْبَارُكَ الرَّجُلَ عَنْ أَهْلِهِ بِمَا يَكْرَهُهُ وَ تَكْذِيبُكَ الرَّجُلَ عَنِ الْخَبَرِ وَ قَالَ ثَلَاثَةٌ مُجَالَسَتُهُمْ تُمِيتُ الْقَلْبَ مُجَالَسَةُ الْأَنْذَالِ وَ الْحَدِيثُ مَعَ النِّسَاءِ وَ مُجَالَسَةُ الْأَغْنِيَاءِ

بحار الانوار الجامعه لدرر اخبار الائمه الاطهار، علامه مجلسی، جلد شصت و هشتم، صفحه نهم

پيامبر اكرم فرمود سه مورد است كه دروغ گفتن جائز بلكه خوب است 1- در صحنه جنگ 2- وعده دادن به همسر 3- براى اصلاح بين مردم. سه مورد است كه راست گفتن قبيح و زشت است. 1- سخن‏چينى 2- نقل عمل ناپسند از خانواده كسى به شوهر و سرپرست آن خانواده 3- و دروغگوئى كسى را به او گفتن و اخبار او را تكذيب كردن و نيز فرمود. سه گروهند كه همنشينى با آنان دل را می ميراند 1- همنشينى با افراد پست و رذل 2- هم صحبت شدن با زنها 3- همنشينى با ثروتمندان‏

يَا عَلِيُّ ثَلَاثَةٌ يَحْسُنُ فِيهِنَّ الْكَذِبُ الْمَكِيدَةُ فِي الْحَرْبِ وَ عِدَتُكَ زَوْجَتَكَ‏ وَ الْإِصْلَاحُ بَيْنَ النَّاسِ- وَ ثَلَاثَةٌ مُجَالَسَتُهُمْ تُمِيتُ الْقَلْبَ- مُجَالَسَةُ الْأَنْذَالِ وَ مُجَالَسَةُ الْأَغْنِيَاءِ- وَ الْحَدِيثُ مَعَ النِّسَاءِ-

بحار الانوار الجامعه لدرر اخبار الائمه الاطهار، علامه مجلسی، جلد هفتاد و چهار، صفحه پنجاه و دو

ای علی: دروغ در سه جا نيكوست: ميدان جنگ، وعده به زن و اصلاح ميان مردم‏ و سه طايفه است كه همنشينى آنها دل را مى‏ ميراند، همنشينى پست‏ها، همنشينى ثروتمندان، سخن گفتن با زنان.

Comments (1)

یکی از مهمترین فلسفه های اجتماعی روزه ی ماه رمضان پس از 1400 سال هنوز معطل مانده، عیب کار کجاست ؟

روزه ماه رمضان یکی از عبادت های واجب بر مسلمانان می باشد. که بر اساس آیاتی از سوره بقره بر عموم مسلمانان واجب می باشد، مگر آن دسته از مسلمانانی که بر اساس شرایط خاص از انجام این عبادت معاف شده اند. در طول ماه رمضان مسلمانان از هنگام اذان صبح تا هنگام اذان مغرب از خوردن، آشامیدن و سایر اعمالی که در دسته مبطلات این عبادت به حساب می آیند، خودداری می کنند.

به جز جنبه های پالایش روح و جسم از خطاهای انسانی برای روزه ماه رمضان ابعاد فلسفی و اجتماعی نیز بیان شده است و از این میان مهمترین و بیرونی ترین فلسفه  اجتماعی این عبادت که بیرونی ترین حالت روزه  ( پرهیز از خوردن و آشامیدن ) را هم شامل می شود. یادآوری ثروتمندان مسلمان از حال هم فقرا و رحم و مروت در زمینه امور آنان است. که می توان در این زمینه به دو روایت از امام جعفر صادق  و امام رضا استناد کرد.

فلسفه روزه از نظر امام جعفر صادق

هشام بن حكم از امام حعفر صادق در مورد فلسفه روزه می پرسد و او در جواب می گوید:

انما فرض الله الصيام ليستوى به الغنى و القير و ذلك ان الغنى لم يكن ليجد مس الجوع، فيرحم الفقير، لان الغنى كلما اراد شيئا قدر عليه، فاراد الله تعالى ان يسوى بين خلقه، و ان يذيق الغنى مس الجوع و الالم ليرق على الضعيف و يرحم الجائع.


براستى خداوند روزه را واجب كرد، تا به وسيله او بين اغنياء و فقراء مساوات و برابرى به وجود آيد، و اين براى آن است كه ثروتمندانى كه هرگز درد گرسنگى را احساس نكرده‏اند، به فقراء ترحم نمايند، زيرا اغنياء هرگاه اراده کنند برايشان ميسر است، پس خداوند متعال ( روزه را واجب نموده ) تا بين بندگانش از فقير و غنى، برابرى به وجود آورد، و اينكه سرمايه داران مسلمان درد جوع و گرسنگى را لمس نمايند، تا بر ضعفاء رقت آوردند، و بر گرسنگان عالم ترحم نمايند.

وسائل الشيعه، ج 7، ص 3

و من لا يحضره الفقيه، ص 73، ج 2

فلسفه روزه از نظر امام رضا

امام رضا در مورد فلسفه روزه می گوید:

انما امروا بالصوم لكى يعرفوا الم الجوع و العطش، فيستدلوا على فقر الآخرة.

همانا مامور به روزه شدند تا بشناسند درد و ناگواريهاى گرسنگى و تشنگى را، و آنگاه استدلال كنند بر سختيهاى گرسنگى و تشنگى و فقر آخرت.

دلیل نرسیدن روزه دارارن مسلمان به حالات و روحیاتی معنویی که پس از انجام این عبادت باید برای آنان حاصل شود را عدم انجام صحیح موارد و مبطلات این عبادت به صورت عمدی و یا سهوی و یا ریای در انجام عبادت می دانند  و گفته می شود چون تمام شرایط رعایت نشده آن اثر معنوی را که لازم است در روح و جسم مسلمانان باقی نمی گذارد.

اما در زمینه اثر بخشی فلسفه اجتماعی روزه این دلایل باطل است. چون همانطور که گفتم بیرونی ترین حالت روزه پرهیز از خوردن و آشامیدن است و همه مسلمانان این بخش از عبادت را به خوبی به انجام می رسانند و فقط این نکته  و سئوال باقی می ماند که چرا پس از هزار و چهارصد سال آمدن و رفتن رمضان و انجام این فریضه عبادی در جوامع مسلمان هنوز در میان آنان اختلاف طبقاتی شدید وجود دارد و چرا مادری به خاطر سیر کردن شکم کودکش باید خود فروشی کند به همان مسلمانی که در ایام رمضان روزه دار است ؟ چرا باید پدر فرزندان خود را از شدت نداری سر به نیست کند و خود را نیز از شر زندگی راحت کند ؟ این همه مظاهر فقر و جرائمی که تنها علتش فقر است پس از گذشت هزار چهارصد سال روزه داری مسلمانان و یک ماه دقت کنید یک ماه به یاد فقیران بودن چرا باعث رخت بر بستن اختلاف طبقاتی شدید نمی شود ؟ معده و کام که گرسنه و تشنه است و یقینن انسان را به یاد گرسنگی و تشنگی می اندازد، پس عیب کار کجاست ؟

Comments (26)