یاد روزهای پایانی دوره دوم ریاست جمهوری خاتمی افتاده ام که عده ای از دوستان می گفتند کاش ۸ سال پیش رقیب خاتمی رای می آورد و اکنون اوضاع حالتی مشخص تر داشت.
امروز هم که رئیس مجلس خبرگان مشخص و برخی از دوستان در عرش سیر می کنند، این سئوال، عجیب فکرم را آشفته کرده که آیا فردا نخواهیم گفت کاش و آیا این انتخاب ما را از هدفمان دور تر نمی کند؟
